Artist bio & statement



Pauline van de Ven, NL (2014)


Pauline van de Ven graduated in Economics at Amsterdam University. In 2000, she gave up her work as a journalist to dedicate herself to writing and painting. She worked in water colour, linocut and etching ground on glass before starting to paint digitally, on a Palm PDA, in 2004. She participated in expositions in Budapest, Milan, New York and Florence and exhibited solo in Zwolle and Amsterdam. Her work is in private collections and the Literary Museum (Letterkundig Museum) in The Hague. She was awarded by the Museum of Computer Art (MOCA) in New York in 2014 and 2015, and received a Lorenzo prize in digital art at the Florence Biennale in 2015. Through a ‘Survey of Digital Painting’ she hopes to promote the understanding and appreciation of digital painting. She paints on the iPad, switching between programs for raster and vector painting. 

Artist statement:
"Certain experiences early in life gave me a permanent sense of temporality and haste, a source not only of discomfort, but also of joy about anything radiating freshness and liveliness. I think I try to express that basic state of being. But I don’t think at all when I paint. It's more like singing.

     
I don't like digital art on canvas. You expect the texture of the paint, but all you see is the texture of the canvas. It feels fake. So I rather use a carrier for photos (Xpozer, paper coated polyester).

I like to contrast the smooth, playful, intentional properties of vector with the natural softness, contingency, and broader emotional palette of raster. I love the vulnerability, the polychrome, and the imperfection of raster. Imperfection is what distinguishes the human hand from the computer."




Pauline van de Ven studeerde af in economie​ ​aan de Universiteit van Amsterdam. In 2000 gaf ze haar werk als​ ​journalist op om zich aan het schrijven en schilderen te wijden. Ze werkte in aquarel, linosnede en etsgrond op​ ​glas voordat ze in 2004 digitaal ging schilderen op een Palm handcomputer. Ze nam deel aan exposities in ​ ​Boedapest, Milaan, New York en Florence en exposeerde solo in Zwolle en Amsterdam. Haar werk is​ ​opgenomen in privé-collecties en het Letterkundig Museum in den Haag. ​Ze ontving een derde prijs (2014) en een eervolle vermelding (2015) van het Museum of Computer Art (MOCA) in New York​, en ​een Lorenzo prijs voor digitale kunst op de Bi​ë​nnale van Florence 2015. Met​​ ‘​​S​urvey of digital painting’​ ​hoopt ze bij te dragen aan het inzicht en de waardering voor digitale schilderkunst. Ze schildert op de iPad gelijktijdig​ ​in programma’s voor raster- en vector-schilderen zoals Brushes en Inkpad.

'Artist statement':
"Bepaalde ervaringen vroeg in het leven hebben me een permanent gevoel van ​vluchtig​heid en haast bezorgd,​ ​een bron van onbehagen maar ook van ​plezier in ​wat frisheid en​ ​leven​slust​ uitstraalt. Ik denk dat​ ​ik uitdrukking probeer te geven aan die basistoestand. Maar ik denk eigenlijk helemaal niet als ik schilder. Het ​is meer een soort ​zingen.

Digitale kunst op canvas ​vind ik erg lelijk. Je verwacht de textuur van de verf, maar ​alles wat​ ​je ​ziet ​is de textuur van het doek. Het voelt nep.​ ​Daarom ben ik een drager voor fotografie gaan gebruiken (Xpozer, polyester met een papier coating).

Ik contrasteer graag de ​harde​, speelse​ ​​nadrukkelijkheid van vector​vormen​ met de ​natuurlijke ​zachtheid, de ​​ruimte​ ​voor toeval ​en het bredere emotionele palet van raster. Ik hou​d​ ​van de spontane werkwijze​, de​ veelkleurigheid​ en de imperfectie ​van raster​.​ ​Imperfectie ​is wat ​de menselijke hand onderscheidt van de computer​​."